2014 Soest


Lisanne, winnaar - Seizoen 3 (Blog)

*****gecensureerde versie*****

Neeee!!! Ik ben de winnaar?! Hoe me dat is gelukt? Geen idee. Ik weet nog steeds niet hoe ik dit afgelopen weekend heb overleefd. Ik had er al zoveel over gehoord, wat moest ik daar allemaal van geloven? Maar wat me tijdens dit mollenweekend is overkomen, had ik nooit voor mogelijk gehouden. In één woord, legen-wait for it-dary, legendary!!! Vandaag, the day after, laat ik alles in mijn hoofd nog eens voorbij komen. Het zijn losse stukjes film, maar de editor is al naar huis. Allemaal losse flarden die ik nog op volgorde probeer te zetten. Ik zal voor jullie een poging wagen.

 

Dag 1

Op de eerste avond werden we geconfronteerd met een turner (buiten op het gras, zagen we misschien een molshoop over het hoofd?), een samoeraizwaard (waarmee de mol zijn competitie weg kon maaien?) een schattige prinses (maar leefde zij in een kasteel boven, of ònder de grond), een strippende wielrenner (was die stripact niet gewoon een hele slimme afleidingsmanoeuvre om zijn ware identiteit van mol te verhullen?), een voorleesmevrouw (moi) (de MOL die wilde weten wie er op zijn kop had gepoept, jaja, très verdacht), een danseresje (maakte ze nou graafbewegingen tijdens haar dansje?), een mollenboer (hij wist wel verdacht veel van mollen af, en woonde Henk de Mol niet in een klomp?) en twee molletjes die zingend zochten naar de mol (zwarte gezichtjes en zonnebrillen, werden we nou om de tuin geleid?). Maar wie is nou de mol? Had hij zijn kop al boven de grond gestoken? Of was hij nog druk bezig met plannen smeden ondergronds?

En daar was ie dan, de eerste executie. Hart in de keel, knoop in m'n buik, daar ging ie dan. Wat is het sterrenbeeld van de Mol, rookt de Mol, heeft de Mol een auto, kwam de Mol alleen, welke act deed de mol...etc. ik kwam een beetje beduusd achter de laptop vandaan, DAT moest je dus allemaal weten van de Mol??? Ik was ervan overtuigd dat ik die avond niet zou overleven en ik was niet de enige. Tot ieders verbazing en opluchting kreeg niemand een rood scherm en konden we ons gezamenlijk opmaken voor de tweede opdracht.

Tijd voor het echte werk: drie teams, één team bleef thuis, twee werden geblinddoekt afgevoerd naar the middle of the Soestse nowhere... Daar stonden we dan, zaklamp en leentelefoon in de aanslag. Onze eigen mobieltjes had de organisatie met veel moeite uit onze handen moeten trekken. We kregen tijdens de nachtelijke wandeling gelukkig goede aanwijzingen van de thuisblijvers, maar werd er onderweg naar en bij de molen ('mol'en) gemold? Gelukkig was de samenwerking tussen Peggy, Gerard en mij zo goed dat we in één keer de weg terugvonden naar het hol van de mol. Of had de Mol gewoon grandioos gefaald? We kregen geen tijd om daar bij stil te staan want de derde opdracht stond klaar. Een x aantal kistjes, met of zonder inhoud. Pakken wat je pakken kan, maar wanneer wist je dat je de hoofdprijs in het kistje vond, of kwam je bij het laatste doosje met lege handen te staan? Ik pakte de eerste twee jokers die ik zag. Jammer, want verderop lagen nog veel betere schatten.

Daarna konden we eindelijk allemaal ons luchtbed in de woonkamer opblazen en hoefde er niemand de nacht alleen door te brengen. Eindelijk slaap, nou ja slaap? Er werd nog lang gelachen, gepraat, gefluisterd en het eerste bondje was een feit. Gelukkig konden we ons verbroederen door het spel binnen het spel, "Wie heeft de ***" was geboren. Wanneer zou de eerste zwarte spreidstelling ingezet worden en door wie? Wie had er nu al een infectie te pakken en hoeveel kandidaten had men zelf al besmet? Maar eerst, snel slapen, om precies 7 uur (!!) moesten we ons melden bij A(a)rt aan de ontbijttafel.

 

Dag 2

Ontbijt en executie. Gerard was niet bestand tegen de nachtelijke streken van de Mol en was helaas de eerste afvaller...Veel tijd om te treuren hadden we niet want er werden een 8-tal enveloppen op tafel gelegd. En hoewel de meerderheid deze opdracht op tv had zien falen, werden ook hier niet de enveloppen met het halve geld open op tafel gelegd en verspeelden we geld voor de pot. Ik gunde Guy best mijn twee jokers dus ruilde ik met zijn lege envelop, #^$&%^*# a.k.a helaas.

De tweede opdracht van die dag was in de Soestse duinen. Een prachtige omgeving! Acht opdrachten stonden in een kring in het zand. Wie ze als eerste had opgelost, een code uit een van de acht emmers zand had gegraven EN het kistje open kreeg won een vrijstelling! Dat wilden we allemaal natuurlijk wel. Maar helaas voor ons was Ghislaine de snelste (en enige die een poging kon doen). Zij was dus zeker van een plek in de volgende ronde. En de Mol natuurlijk, of was zij nou de Mol? De Mol wist immers al alle antwoorden.

Bij de tweede executie had ik nog steeds geen enkel idee waar ik nou eigenlijk mee bezig was en ik heb de test dan ook gemaakt door het meeste (lees: alles) te gokken. Wonder boven wonder was dat wéér genoeg om een ronde verder te komen. Helaas voor Mark was dat voor hem niet genoeg. Hij mocht zich bij Gerard aan de andere kant van het spel voegen.

De volgende opdracht zal de boeken in gaan als de favoriete opdracht van Guy. Hij mocht thuisblijven en een uur lang naar muziek luisteren… feest! Wij gingen in Amersfoort foto’s maken van woorden. Ok, appeltje, eitje, want het was markt dus genoeg voorwerpen om te fotograferen. Maar dit blijft ‘Ben jij de Mol?’, dus makkelijk werd het ons niet gemaakt. We kregen een camera uit het jaar nul, we moesten de foto’s zelf ontwikkelen door na precies 2 minuten het folie van de foto af te halen en de woorden waren om te huilen… tragisch, treurig, vochtig, tochtig, lambada, hangmat... We moesten ook allemaal minstens één keer op de foto. Dit lukte, gek genoeg, maar weinig kandidaten, héél vreemd… Eenmaal terug moest Guy raden wat we probeerden uit te beelden op de foto’s. Dat lukte hem niet en dat kostte ons 1500 Molgeld. Was dit een hele slimme molactie, of was het gewoon een onmogelijke opgave? Na het horen van de wereldhit die hij had mogen beluisteren: ‘Kom onder mijn klamboe’, van Brigitte Kaandorp, was ik ervan overtuigd dat hij na deze muzikale martelgang waarschijnlijk niet eens zijn eigen naam meer kon spellen dus dat het een molactie van hem was, achtte ik onmogelijk.

Een spelletje weerwolven werd niet door iedereen begrepen en de weerwolven hadden al snel alle burgers afgeslacht. Waardoor zij ieder twee jokers in de wacht sleepten. Mijn logica was dat de Mol natuurlijk een van de weerwolven moest zijn, en de chaos in mijn hoofd werd groter, was Sumit dan de Mol? Neeeeeeeeeeee joh.

Het derde spel van de dag, Stripeilanden. Een beetje een vage omschrijving: blijf bij je pion staan, communiceer met niemand. En probeer het stripverhaal in de goede volgorde te krijgen. Ghislaine mocht beginnen met orde te brengen in de stripjeschaos. Maar waar moest ze beginnen? Heen en weer rennend en aanwijzingen gevend leek ze even de weg kwijt. Of was dit gewoon een Molletje die haar werk deed? Guy en ik hadden het al vrij snel door, maar waarom werd hij dan teruggefloten door zijn meisje? Gelukkig bleek ze toch niet zo te mollen als ik dacht en heeft ze het spel in ons voordeel afgesloten, de strip klopte en er was weer geld in de pot gebracht! Maar op dat moment verdacht ik alles en iedereen, inclusief mezelf!

Toen ik ook de derde executie had overleefd door in het wilde weg te gokken en te spreiden tussen Peggy, Erica en Indira (en stiekem ook een beetje op Ghislaine, Guy en Sumit en zelfs mezelf te gokken) wist ik niet wat me overkwam. Hoe kon ik nou ook maar 1 antwoord goed hebben? Peggy had minder geluk en moest na de lunch het veld ruimen. Dan moest Erica of Indira de Mol zijn, dat kon niet anders. Waarom? Ik heb geen idee, dit hele spel heb ik op gevoel gespeeld en tot nu toe ging het goed.

De organisatie was zich thuis gaan voelen in de duinen en had nog een spel bedacht waarbij we door het zand moesten rennen. Een Zweeds renspel, met vragen over geschiedenis, wetenschap en film en tv maar zonder juiste woorden te raden haalden we geen geld binnen voor de pot. Ik denk dat iedereen hier wel een beetje aan het mollen was (ik wel in ieder geval!), want zo moeilijk waren de vragen toch niet? Bij thuiskomst wachtte er een ouderwets spelletje Memory op ons. Maar hoeveel goeie setjes had de mol verzameld?

Vervolgens was het alweer tijd voor een executie en mocht Erica zich bij de afvallers voegen. Van mijn verdachten bleef dus alleen Indira over...maar toch werd mijn interesse weer gewekt door Sumit, vraag me niet waarom. Was het omdat hij als enige uit de groep niet ontzettend hard aan het proberen was om de verdenking op zichzelf te laten vallen? Was hij tijdens de tests niet een beetje té overdreven zenuwachtig. Ook ging hij wel erg vaak naar de H&M...dat is sowieso verdacht.

Na het eten was ik echt toe aan mijn bed, maar ze hadden nog een spel voor ons in petto. Om 11 uur werden we weer geacht buiten te verzamelen. De moed zonk me in de schoenen, niet nóg een dropping, niet nóg een keer rennen door de duinen... gelukkig viel het allemaal reuze mee en hoefden we alleen maar in één keer, met zijn allen, tot 20 te tellen zonder twee keer achter elkaar iets te zeggen, zonder dat je buurman of vrouw na jou iets mocht zeggen en zonder dat er een patroon in te ontdekken was. Dat lukte maar net, want er was één iemand die steeds de tel kwijtraakte... Zat hij met zijn hoofd nog in de nieuwste lente (!) catalogus van de H&M?

 

Dag 3

Ik weet het zeker, IK ben de Mol. Kan niet anders. Ze hebben mij gewoon per ongeluk de verkeerde brief gestuurd. Hoe kan het dat ik nog steeds in het spel zit? Ik doe serieus maar wat, vul de vragen random in en heb geen idee waar ik mee bezig ben.

De groep is in korte tijd erg klein geworden, we zijn nog maar met zijn vijven. Maar voor hoe lang? In ieder geval lang genoeg om een schat te gaan zoeken in de Soestse Duinen. Gewapend met een kompas, een stukje touw van precies 1 meter en een hoop zand gingen we aan de slag. De eerste poging leverde niets op. Werden we nou voor de gek gehouden? We werden in de war gebracht door de vele molshopen die her en der waren gegraven. Ze zouden de schat toch niet in een molshoop hebben begraven? Of toch? Na de tweede poging, waarbij we nauwelijks in de buurt van de eerste locatie uitkwamen, zijn we dan ook maar in het wildeweg gaan graven. Ons wildeweg was wel beperkt tot de molshopen, want we hadden allemaal tunnelvisie gekregen dat het geld in een van de molshopen moest liggen, hoe dom! De tijd verstreek en we kregen het niet voor elkaar om de juiste plek te vinden. Wat nog het meest frustrerende was, was dat we de hele tijd bovenop de juiste plek hadden staan discussiëren waar we zouden gaan graven zonder onder onze eigen voeten te hebben gekeken.

Tijd voor een executie. Nou, dat was het dan. Het was leuk geweest, maar de afvallers hadden ook een hoop lol met zijn allen dus zo erg vond ik het niet. Kom maar op met dat rode scherm. Het heeft lang genoeg geduurd. Groen? Groen? Groeoeoeoen! Yesss! Helaas moesten we afscheid nemen van Ghisleine.

Vier, 3 kandidaten en 1 mol. Op een verlaten terrein kregen we de opdracht om in groepjes van twee een aantal vlakken te doorkruisen om zo naar de overkant te komen. Maar niet alle vlakken waren juist. Guy koos om met mij in een groepje te gaan en Indira en Sumit gingen samen. Jammer, ik had best bij een van mijn hoofdverdachten in de groep gewild. Betekende dit dan dat Guy mij verdacht? De juiste route vinden was lastiger dan gedacht. Het lukte ons niet om geld binnen te halen, maar aan welk groepje had dat nu gelegen? Weer thuis wachtte het aller-, allerspannendste potje kwartet wat ik in mijn hele leven gespeeld heb op ons. Zenuw…slopend! Het ging niet alleen om het winnen, er stond een vrijstelling voor de finale op het spel! De finale! Helaas gunde Guy mij de vrijstelling niet, beetje jammer, en eindigde het spelletje onbeslist.

Tijd voor de laatste executie. Ik had besloten om niet meer te spreiden tussen Indira en Sumit, maar om vol op Sumit te gaan zitten. Guy (onze eigen Freek) zat op Indira, en Indira zat op mij. Indira viel af, tot grote verbazing van Guy. Ik wist het nu zeker, Sumit is de Mol, maar toch, écht zeker wist ik het stiekem toch niet.

De finale. Ik zit gewoon in de fucking finale! Bij een finale hoort natuurlijk de opdracht der opdrachten. Met een epische locatie. We werden naar de vliegbasis Soesterbergen gereden. En daar, midden op een landingsbaan, terwijl de vliegtuigjes ons om de oren vlogen, mochten we de laatste opdracht doen. Die had natuurlijk vanaf het begin al geen kans van slagen. De kandidaten probeerden zichzelf nog even snel heel verdacht te maken en de Mol, tja, de Mol hoefde eigenlijk alleen maar een dansje te doen met twee vlaggen in zijn handen en het spel was gesaboteerd. De locatie was echt perfect gekozen en ik kan niet wachten om onze stoere filmshots te zien met de vliegtuigen op de achtergrond en enkele explosies die er professioneel in gemonteerd zullen worden. Toch?

De laatste test. Ik ben denk ik nog nooit zo zenuwachtig geweest. Zelfs mijn eindexamens verliepen soepeler. Maar ja, daar hing dan ook niet zoveel van af als tijdens dit weekend. Ik moet de test zo snel mogelijk maken, dacht ik. De eerste vraag, eitje, de tweede, oei wat was dat ook alweer? De derde, shiiiiiiiiiiit!! Te snel geantwoord, hoe stom kun je zijn. Vierde vraag, mmmh, vijfde vraag, hoe de fuck kun je dat nou weten, zesde vraag, puuuure gok, zevende vraag, kuuuuuutttt, van de zenuwen verkeerd geantwoord, achtste vraag…., nou ja zo ging dat dus nog 12 vragen door. Teleurgesteld en kwaad op mezelf dat ik de test verpest had kwam ik de woonkamer weer in. Ik baalde er zo van dat ik het zelf verpest had. Ik had nooit gedacht dat ik zo ver zou komen, en nu ik zo ver gekomen was wilde ik natuurlijk alleen maar winnen.

De onthulling. Iedereen had natuurlijk zijn vermoedens maar zeker weten deed je het nooit, tot op het laatste moment vertrouwde ik zelfs mezelf niet helemaal. Pas toen die verlossende woorden vielen: “Guy.....jij bent.....de.....verliezer”, kon ik weer uitademen. Ik had gewonnen. Ik was de winnaar? Ik???

Dit was echt een van de tofste weekenden die ik ooit heb meegemaakt en ik raad iedereen dan ook aan om dit met eigen ogen mee te maken! Ik wil Heidi, A(a)rt, Agnes en Sjors ontzettend bedanken voor hun organisatie-skills, inzet, kookkunsten, vindingrijkheid, geheimzinnigheid en vooral gastvrijheid en gezelligheid!

 

Liefs Lies

 

P.s.: Misschien een idee om een vorm van psychologische nazorg aan te bieden na het volgende weekend? Ik vrees dat ik de komende weken nog steeds overal iets achter ga zoeken, paranoia rondloop, in de weekenden in de duinen ga rondrennen en overal gaten ga graven en zelfs mijn eigen vrienden en familie niet zal vertrouwen als ze iets zeggen… aan de andere kant, dat was het allemaal waard!!

 

0 Berichten

Sumit, Mol - Seizoen 3

Een belangrijk verschijnsel bij goede televisieseries is dat, bij het kijken, je net zo wil zijn als de hoofdpersonen. In mijn geval geldt: houd je van Wie is de Mol? Dan wil je, koste wat het kost, deze ervaring beleven. De kans dat ik een bekende Nederlander word acht ik dusdanig klein dat ik ben gaan surfen op internet. Er zullen toch meer mensen zijn die dezelfde wens hebben als ik? Wie zoekt, zal vinden, kwam in mijn geval vrij snel uit.

 

Dat het een professionele bedoening was, had ik vrij snel door toen ik werd gebeld of ik op audiëntie wilde komen. Na een vragenvuur over het spel en waarom ik de Mol wilde zijn wachtte ik de weken erna in spanning op een bericht. Eindelijk was het zo ver, 11 april 2014. Met enige spanning stapte ik bij een medekandidaat in de auto op het station in Zwolle. De opdracht, om niet alleen te arriveren op plek van bestemming hadden wij, brave jongens, goed volbracht. Na kennis gemaakt te hebben met mijn medekandidaten, begon het spel. Iedereen had een act voorbereid. De één deed een dansje, de ander zong een liedje. Wat de kandidaten niet wisten was, dat de beste act een vrijstelling voor de eerste test zou krijgen. Verder waren er jokers te verdienen, maar dan had je wel je best moeten doen. Tot mijn grote geluk kreeg ik de vrijstelling en was ik compleet relaxed, ik was niet de eerste afvaller. Op dat moment wisten de kandidaten nog niet dat ik nooit zou kunnen afvallen…

 

Om zo min mogelijk verdacht te lijken ben ik als een gek in mijn molboekje gaan schrijven. Echter werd dit na een aantal pagina’s heel erg saai dus ben ik maar gaan tekenen en domme dingen als ‘hoi ik verveel me’ op gaan schrijven. Wat ook erg heeft geholpen is dat ik bij de eerste opdracht ‘per toeval’ bij Ghislaine en Erica in het groepje terecht kwam. Tijdens de dropping, die daarna volgde, hebben we een complot gesmeed en dit, zo lang als mogelijk was – lees: zolang zij in het spel zaten - in stand gehouden. Het was erg fijn om mensen om je heen te hebben die je blindelings vertrouwen, ondanks dat je de boel aan het belazeren bent.

 

Tijdens de drie dagen hebben we verschillende, heel toffe, opdrachten uitgevoerd, waarvan ik uiteraard al wist dat we ze gingen doen. Het is een kunst om zo verbaasd mogelijk te reageren op iets wat je allang weet...

 

Toen ik te horen kreeg dat ik de Mol zou zijn heb ik nagedacht over een tactiek. Hoe zou ik zoveel mogelijk lol kunnen maken én tegelijkertijd zo hard mogelijk het spel kunnen saboteren. Dit alles zónder dat alle kandidaten bij de eerste test mij zouden aanwijzen als mol. Ik heb mezelf uitvergroot. Drukker, hysterischer, onhandiger en (veel!!) dommer dan ik in het dagelijks leven ben. Dit werkte erg goed. Door gelijk met iedereen te kletsen en informatie te delen had ik snel het vertrouwen van de groep. Ik liet vaak dingen vallen of snapte een opdracht net even verkeerd. Heel erg jammer natuurlijk want dit kostte tijd en/of geld. Héél jammer.

 

Eén van de opdrachten die ik erg tof vond was de foto-opdracht in Amersfoort. Op een markt moesten we in groepjes van twee één foto maken. Van (A)art kregen we een woord dat we moesten fotograferen. Het leuke was, dat we moesten fotograferen met een polaroidcamera. Foto’s die dus heel makkelijk te saboteren zijn. Van deze mogelijkheid heb ik gretig gebruik gemaakt. De foto’s die binnen werden gemaakt waren onduidelijk en je moest het ontwikkelpapiertje twee minuten op de foto laten zitten voor je hem eraf haalde. Ik heb het papiertje er direct, uiteraard uit het zicht van mijn medekandidaat, af getrokken, waardoor de helft van de foto zwart was. De andere foto heb ik binnen genomen waardoor deze onduidelijk is geworden.

 

Op een gegeven moment had ik door dat niemand mij verdacht. Dit was erg prettig omdat ik op deze manier meer kon mollen en toch niet verdacht werd. Met als hoogtepunt het Zweeds Renspel, waarbij ik de pionnen die gevonden moesten worden net wat moelijker positioneerde. Zo was er een pion in boom gehangen die ik, in het volle zicht van alle kandidaten, een aantal meter hoger gezet heb. Op deze pionnen stonden vragen. Vragen die, bij het goede antwoord, een letter opleverde. Letters die samen een woord vormde waarmee vervolgens geld te verdienen was.

 

Het spel werd steeds fanatieker en tactischer gespeeld. Bondgenoten waren niet meer te vertrouwen en kandidaten probeerden zich verdacht te maken. Het lijkt me behoorlijk spannend om als kandidaat tussen de andere mensen te zitten, niet wetend wie je kunt vertrouwen en wie juist niet.

 

Uiteindelijk de Finale. Ik wist dat Lisanne (de uiteindelijke winnares) mij verdacht en de overige finalist nu ook, gezien zijn mol er voor de finale uit vloog. Tijdens het finalespel heb ik zo lopen kloten dat niemand er meer omheen kon. Het mocht ook wel eens, na een lange tijd niet verdacht te zijn. De kandidaten die afgevallen waren stonden aan de zijlijn te lachen om mijn stuntelige molgedrag.

 

Wat me achteraf erg goed heeft gedaan is dat ik een rol kon spelen terwijl ik dicht bij mezelf bleef. Het molschap ging me op deze manier erg makkelijk af. Dat er kandidaten af zijn gevallen zonder ook maar één vraag goed te hebben tijdens de test, is leuk,. Wat ook aandoenlijk is, is het feit dat tijdens de interviews/biechten is gezegd door een aantal kandidaten dat ze me echt niet verdachten en dat ze me als meeste vertrouwden. Dat er maar vier keer een test (drie keer door de winnaar en één keer door de verliezer) volledig op mij is ingevuld, is iets waar iedere Mol van kan dromen.

 

Tot slot nog een dankwoord naar de organisatie. De spanning van test en executies waren, ook bij mij, aanwezig en jullie hebben ons een geweldige ervaring gegeven! Alle molacties die ik heb uitgehaald zijn terug te zien in de interviews die ik heb gehouden met Sjors. Alle kandidaten hebben hierin verteld hoe ze de opdrachten ervaren hebben en wie ze op dat moment verdachten. Ik heb toch steeds iets anders verteld. Ik heb er heel veel plezier in gehad en ben trots op Lisanne omdat ze me als eerste doorhad!

 

Liefs Sumit 

1 Berichten

Foto's - Seizoen 3

0 Berichten

Lisanne, winnaar - Seizoen 3

Lisanne, kwam zij niet alleen?

Oh nee, ze was met twee anderen mee.. 

Mysterieus en slinks, zo ging het geluid,

En ze gaat er ook nog eens steeds maar niet uit!

 

Voor een kandidaat is dat wel heel verdacht,

'Zeker de Mol', wordt er verwacht..

Of doet ze veel te veel haar best?

Misschien wel beter dan de rest.

 

Stripeilanden zag ze direct,

Maar misschien werd haar geheugen gewekt?

De Mol weet alles, ook de juiste strip,

Wellicht gaf ze net de verkeerde tip. 

 

Maar bij het Tellen durfde ze niet door,

Het was tot 30 ook wel gelukt hoor. 

Slim en analytisch, zo zien we ze graag,

Kandidaat of zelfs mol, het liefst ook wat vaag. 

 

Want is slecht peilbaar of lijkt dat maar zo?

Dat woord in de duinen, die had ze toch zo?

Maar toch niets verdiend, da's eigenlijk gek,

Had ze als molletje soms een blinde vlek?

 

De touwtjes in handen, niet letterlijk dan,

Maar geen kistje gevonden, waar lag dat nou an?

Heel erg doortastend en goed in haar rol,

Misschien is Lisanne dan toch wel de MOL?

 

Lisanne, via deze weg willen we je nogmaals van harte feliciteren met je welverdiende winst. Jij had als eerste door wie de Mol in jullie midden was, door het spel goed te spelen, goed op te letten op iedereen en niet te trappen in de charmante klungeligheid van de Mol. Top gedaan! 

0 Berichten

Guy, verliezend finalist - Seizoen 3

Fanatiek in hart en nieren, 

Zit jij de boel wel te verstieren?

Of loop en ren je net te hard,

Dat de groep denkt 'wat apart'?

 

Die Guy die weet hier teveel van, 

Hoeveel pakt hij dat de pot in kan?

Heeft hij eigenlijk wel geld verdiend,

En lijkt hij slechts een allemansvriend?

 

Z'n meisje bleef steeds in het spel,

Vertrouwde zij hem eigenlijk wel?

Met het Zweeds rennen werd hij getest,

Hij hoord niet langer bij de 'verdachte' rest.

 

Hij mocht weer terug onder haar klamboe,

En schuilde niet langer in het bamboe.

Vanaf nu zijn lievelingslied,

Maar niks verdiend, zagen jullie dat dan niet?

 

Een mollenstreek, of domme pech?

Maar niemand was echt van de leg.

Met het vertrek van de grootste verdachte,

Was het voor iedereen weer even afwachten.

 

Hun hoofden zaten helemaal vol,

Is die Guy dan toch de MOL?

 

Guy, dankjewel voor je fantastische inzet, in de finale moest jij nog van Mol wisselen. Toch had je bij de laatste test 14 vragen goed, helemaal niet slecht! Bovenstaand vers is je voorgelezen tijdens de uitslag van de finale, waarin je hoorde dat je de verliezer bleek te zijn. Een teleurstelling, wellicht, maar als je je bedenkt dat je eigenlijk continu op de verkeerde Mol zat en dat zélfs de echte Mol op nummer één stond in jouw lijst van 'meest betrouwbare personen', dan heb je het nog best wel heel erg goed gespeeld! 

0 Berichten