Daisy - Seizoen 1

Dan zit je ineens in een huiskamer van één van de organisatoren van ‘Ben jij de Mol?’ en wacht je tot het moment dat je wordt ondervraagd door 3 mensen, met een camera op je neus…

“Wil jij de Mol zijn? Waarom wel of niet?” … “Ken je het spel?” Ja dat wel.. Maar echt volgen deed ik niet. Ik had min of meer toegezegd om wat meer te gaan kijken, wat resulteerde in een avondje op Wikipedia zitten en korte stukjes kijken via YouTube.

Ik kreeg een vragenlijst om in te vullen en terug te sturen en een locatie om naartoe te reizen, niet wetende wat daar in hemelsnaam zou gaan gebeuren. Ik ging met het OV, kwam onderweg nog 2 deelnemers tegen; Marc en Erwin. Ik kende ze niet goed genoeg en wist niet zeker wat ik wel en niet kon zeggen wat het spel betreffende.

Eenmaal aangekomen, leken we beland bij een soort aftands boerderijtje waar we in een wat oud schuurtje (wat mij betreft niet zo schoon) mochten plaatsnemen op tuinstoelen, waarop een kaartje lag (volgens mij was het op naam). Daarop stond of je de Mol was of niet. Ik was heel opgelucht dat ik het niet was, aangezien ik voor mijn gevoel te snel door de mand zou vallen.

Na een korte intro, mochten we onze act doen, het was de Bonte Avond. Ik was eigenlijk meer bezig met de vraag of we ook zouden overnachten in deze schuur, als stadmeisje zag ik dat niet zo zitten..

Maar.. gelukkig niet! Phew.. Ik was echt blij, want enig comfort zou fijn zijn. Hoewel we daar wel wat voor moesten doen; een raadsel oplossen, voordat we in de kamers mochten in een groot huis wat verder gelegen lag dan dit schuurtje. We moesten dan wel inschikken aangezien we met meer mensen waren, dan dat er kamers en bedden waren. Het voelde als schoolkamp; iedereen met zijn/haar slaapzakje in de kamers en iedereen was elkaar een beetje aan het bekijken (wat voor vlees hebben we in de kuip en zit de Mol bij mij in de kamer?). Ik kende werkelijk 1 persoon van de hele groep.

De volgende dag begon meteen al goed, na het ontbijt; een klein testje.. oef.. En niet snel daarna een executie. Oj.. Het kan gewoon al afgelopen zijn, dacht ik. Maar goed, we zouden zien. Het was in ieder geval spannend. De uitslag was uiterst verassend; niemand ging eruit! Lekkere mindf*ck hehe.

We hebben daarna vele spellen gedaan op de dag; twister, een walkie-talkie spel, een spel waarbij we foto’s moesten maken bij woorden die in een liedje voorkwamen. 1 persoon moest dat liedje heel vaak horen en daarna raden welke woorden op de foto’s waren afgebeeld, niet wetende dat de woorden in het liedje voorkwamen. Dat vond ik overigens een hele leuke opdracht! De anderen moesten in paartjes een stadje in (Ik noem het even ‘lutjebroek’ , omdat ik de naam niet meer weet) en de foto’s maken. Dat was best moeilijk, want een kameel is bijvoorbeeld best moeilijk te vinden in een stad. Maar één van de groepjes dacht om een foto te maken van een pakje Camel, daar moet je maar opkomen. Ik vond mezelf nogal cool met mijn UFO (een schoteltje in de lucht houden als zijnde ‘vliegende schotel’ ).

Tussen de spellen door leerden we elkaar een beetje kennen, althans, dat leek zo. De groep was zo lastig te peilen, om te bedenken of een persoon nou altijd zo reageerde of dat hij/zij door het spel zo reageerde. Juist daarom had ik best veel genomineerde ‘Mollen’ op mijn lijstje. Maar wat ik niet wist, is dat mensen ook aan het mollen waren, oftewel lekker aan het mindf*cken. Dat maakte het nog erger.. Ik was wel verbaasd dat ik nog zo ver in het spel was gekomen. Ik had ook nog eens een vrijstelling kunnen pakken, wat mij gered had. Maar ik zat wel op het verkeerde spoor. Daar kon ik zo niet tegen, ik gokte op de verkeerde, waar ik enorm van baalde. Het had niet veel gescheeld of ik had wel op de goede Mol gezeten, maar helaas was ik gek geworden van mijn eigen paranoia.. Ik zat er voor mijn gevoel nu goed in, waardoor ik moeilijk kon loslaten dat ik eruit lag. En het was retespannend. Ons foto/film-materiaal was een fijne herinnering, super!

Toen ik bedacht hoe cool het spel was -al was ik er soms zo mee bezig dat ik me wilde terugtrekken- had ik me achteraf wel willen opgeven als ‘De Mol’. Ik weet alleen niet zo goed of ik die spanning weer aan kan.. haha.. Maar daar mogen de volgende kandidaten zich lekker druk om maken. Maar serieus, een ervaring om niet te vergeten!!

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0