Ilke, verliezend finalist - Seizoen 1

Ik had nog niet echt zo intensief ‘Wie is de Mol?’ op televisie gekeken en wist in die zin ook niet heel goed wat ik ervan moest verwachten. Voordat het weekend begon hadden we al een keer een bijeenkomst, net als dat er van tevoren een brief in de bus kwam, inclusief mysterieuze inhoud. Die voorbereiding was natuurlijk al heel erg leuk. Ik weet nog dat ik steeds probeerde in te schatten waar het speltechnisch allemaal mee te maken zou hebben, maar helemaal achteraf zat ik er steeds behoorlijk ver naast.. Grappig om te merken hoe je verwoed probeert te achterhalen wat de bedoeling van bepaalde vragen van de vragenlijst of het interview is. Eén van de vragen tijdens het interview was uiteraard of je de Mol zou willen zijn. Later werd er gevraagd of ik een stukje muziek zou willen inleveren, waar ik tijdens het weekend een opdracht op zou kunnen doen. Ik had geen idee wat dat inhield, maar ze zeiden erbij naar welk e-mailadres ik dat moest sturen. Ik dacht dat het er eigenlijk om ging of je dat e-mailadres goed kon onthouden, hahaha.. of daaruit zou blijken dat je misschien een geschikte Mol zou zijn. Zo zie je wel welke kant gedachten allemaal op kunnen vliegen.

 

En toen brak dé dag aan waarop Ben jij de Mol? zou beginnen. Ik sprak met mijn neefje Alfred af dat we samen verder zouden reizen vanaf Zwolle. Om op de juiste bestemming te komen, was al heel spannend. We moesten eerst met de trein, later met de bus, om vervolgens op een totaal onbekende plek uit te stappen, niet wetend welke kant je in vredesnaam op moest. Gelukkig zagen we Hans (auto van de organisatie - red.) staan. Of eigenlijk, gelukkig zag Alfred Hans staan, want volgens mij had ik weer één of andere theorie die nergens op sloeg. We kwamen aan en er was al iemand aanwezig. Op één of andere manier leek het alsof het niet de bedoeling was dat wij deze persoon zagen.. zou zij de Mol zijn? Onthouden.. onthouden.. onthouden.. we moesten plaats nemen in een schuur en kregen een molboekje. Ik weet nog dat er in de eerste test de vraag kwam over de kleur van het molboekje van de Mol, of waar de Mol zat. Ik dacht: "Nee, moet je dat allemaal bij gaan houden?" Nou ja, je kunt wel nagaan welke onzin aan inhoud er vervolgens allemaal in mijn molboekje kwam te staan. Alles, maar dan ook werkelijk alles probeerde ik te noteren, in de hoop dat ik niet zo stom zou zijn iets uit laksigheid niet te hebben onthouden.

 

Alfred en ik hadden al vrij snel een bondje gesloten. Maar toch, ergens in mijn achterhoofd durfde ik nog niet helemaal zeker te weten dat hij niet de Mol was, maar op een gegeven moment móet je wel keuzes maken in wie je wel en niet vertrouwt, anders is het helemaal niet te doen. Fleur kende ik van tevoren helemaal niet, zoals wel meer deelnemers, maar het leuke was dat Fleur, net als ik, ook rookte en al best wel snel wat informatie uitwisselde. Dat is erg prettig, omdat je zelf nog niet goed weet wat je wel en niet kunt uitwisselen en wat wel of niet slim is. Dan is het fijn dat iemand het voortouw daar een beetje in neemt. Ook zij wist op een gegeven moment een behoorlijke verdachtmaking richting iemand hard te maken, dus ik zat al snel op de goede koers wat Mol betreft, tenminste dat dacht ik.. Bij de eerstvolgende eliminatie ging deze deelnemer eruit. Zat ik even zenuwachtig op mijn neus te kijken.. hmm.. maar wat zegt dat over Fleur? Ach, die zal wel net als ik proberen dingen te kunnen verklaren. Later zou duidelijk worden dat juist zij de Mol was. Op het moment dat ik me dat realiseerde (door Alfred op werkelijk de goede koers gezet), dacht ik: "Jemig, hoe duidelijk wil je het hebben?" Dan vallen alle puzzelstukjes op hun plek, maar je moet er nog voor zorgen dat zij de pot niet leegrooft en dat ze niet kan mollen tijdens opdrachten. Wat op zich lastig is als je neefje ook nog eens verdenkingen op zich wil proberen te krijgen en besluit nog eens dubbelop te gaan klooien.. aaaaargggghhh!!

 

Ik weet nog de laatste avond, dat we allemaal probeerden te slapen (de vier overgebleven deelnemers), onze hoofden vol met gedachten, proberen te achterhalen wat je nog moet weten voor de laatste test.. maar ook wetend dat de pot beneden staat en dat de Mol niet op een onbewaakt ogenblik naar beneden moet rennen om de pot te legen. Ja hoor, ineens was het zover, de Mol ging uit bed, "Vlug, iemand móet er achteraan!", "Ja, doe jij dan!"…"Nee, ik ben in mijn onderbroek, ga jij dan!" en roetsj, vlug er achteraan. "Ooh, ze zit nu op de wc.. snel me verdekt opstellen, dat ik kan volgen waar ze heen gaat…ze trekt nu de wc door…gauw weg…"

Ze ging gewoon weer naar bed. Alle consternatie, omdat ze alleen even naar de wc moest.. haha!

 

Dit is één voorbeeld van met wat een weekend Ben jij de Mol? met je doet. In de finale bleek waar we zo bloedfanatiek voor hadden gestreden: een pot met snoep en een strandemmertje met harkje en schepje.. GEWELDIG!

 

Ik heb ENORM genoten van dit weekend, wist niet meer van mezelf dat ik zo bloedfanatiek en gedreven was om allerlei complottheorieën en verdachtmakingen zo proberen te plaatsen, het was fantastisch. Ook ontzettend goed georganiseerd, soms denk ik wel eens: hoe krijg je het als bedenkers voor elkaar dat iedereen zo fanatiek en egocentrisch meedoet, haha, heel erg knap gedaan!!!! Het was een supertijd!

 

Ilke Euverman

 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0